't Fietserke - Patrick Bauters

Deze nacht hebben we letterlijk en figuurlijk de schaapjes geteld. We werden door hun geblaat om 6 u. door hen gewekt.
De hemel zag donker maar het regende niet. We zouden er vandaag voor gaan.
Nà een stevig ontbijt (met kaas en salami, wat we in ons vorig hotel misten) vertrokken we bijna tegelijkertijd met een groep nieuwelingen uit Brakel die hier deze week op (hoogte) stage zijn. Bij het voelen van de druppels besloten deze jongens nog wat te wachten...tot 15.30h. Wij daarentegen vertrokken als echte Flandriens en we hebben het geweten !
Na 25 km beginnen we aan de beklimming van de Ballon d'Alsace. Zij aan zij fietsen Philippe en Patrick naar boven. De laatste hectometers wil Philippe zijn bollekestrui verdedigen en voert hij het tempo op. Boven vinden we gelukkig een eenzame toerist die een foto van ons neemt. De mist komt snel op. De hemelsluizen worden wijd open gezet tijdens de afdaling. Als doorweekte kippen stoppen we in het eerste dorp in een bar-tabac voor een warme drank.
We rijden nog 4 uur in de regen verder tot aan ons hotel. Onderweg verwerken we nog een paar collekes (nee Lucas, niet wat jij nu denkt, maar wel degelijk vele tientallen kilometers bergop steken.)
Om 16.30 komen we toe in ons hotel, na 120 km fietsen in de regen, net op tijd om ook de echte tourrenners in de gietende regen te zien afzien...zoals wij!!
Zoals je op bijgevoegde foto kan zien, combineren we tijdens het updaten van onze blog het aangename (een colletje, lees een ferme col) met het nuttige.
Morgen staat nog een plaatselijke bergrit op het programma met oa de Grand Ballon en 's avonds "Grand Amour"....immers onze wederhelften komen morgen hier toe om dan samen vrijdag met de wagen (!!) huiswaarts te trekken.
We gaan nu sluiten want ons Jupiler is leeg en het zwembad wacht voor een plons.

PS
Tot op heden ontvingen we nog geen juist antwoord op onze kwisvraag.