't Fietserke - Patrick Bauters

De vraag was : wat krijg je als hier een 'ballon' vraagt ?

Het antwoord is : glas waarin Cognac of vergelijkbaar wordt geserveerd

Niemand heeft het juiste antwoord geformuleerd. Bedankt voor de deelname en misschien tot volgend jaar !

De zon scheen toen we deze morgen de gordijnen opentrokken. Het was eens wat anders dan gisteren !
Vandaag staat o.a. de beklimming van 'le Grand Ballon' op het programma èn ook het afrijden van de 'Route des Crètes'.
Zoals de afgelopen dagen staan ook de nieuwelingen klaar om 9u30 voor hun dagelijkse trainingsrit. Van hun begeleider zijn ze verplicht - in de ochtelijke koude, zo'n 10°! - hun lange broek aan te hebben. Zo beschermen ze hun knieën tegen de koude. Wij daarentegen vertrekken in korte broek zoals de 'echte' maar achteraf gezien was dit niet het beste idee van deze dag.

Vooraleer de beklimming van de Grand Ballon te beginnen, kunnen we ons opwarmen aan de beklimming van de 'Col d'Oderen'. Hier stijgen we 400m (tot 848 m). We dalen dan terug tot 430m. om dan de beklimming aan te vatten van de hoogste berg van deze streek nl. 'Le Grand Ballon (1320m).
In Willers sur Thur houdt Philippe een sanitaire stop. Patrick wacht en wacht en wacht en besluit dan maar alleen de beklimming aan te vatten. Patrick verwittigt per sms en vertrekt met 9 min voorsprong op Philippe aan de 14 km. lange beklimming waarbij 1000 hoogtemeters overwonnen moeten worden.
Tijdens de beklimming was het zweten. Patrick vroeg zich constant af wanneer Philippe hem zou inhalen. Philippe daarentegen vroeg zich af wanneer hij Patrick in het vizier zou krijgen. Uiteindelijk bereikte Patrick met een voorsprong de top. De koude was toen al goed voelbaar. In de plaatselijke cafetaria nuttigen we een warme, lekkere 'potage des légumes".
We dienden dan 29 km. via de 'Route des Crètes' te rijden naar de volgende col nl. Col de la Schlucht.
Een gevoelstemperatuur van nauwelijks 10° tast onze spieren aan en bijna verkleumd rijden we verder op een constante hoogte van 1100 tot 1200 m. Komt er nog eens bij dat Patrick achteraan lek rijdt.
We besloten dan om Col de la Schlucht te laten voor wat die is en rijden via de kortste weg naar het hotel. Dit betekent nog 11 km. dalen maar door de hoge snelheid en de koude geen pretje ! Uiteindelijk bereiken we dan om 15u30 na 90 km. ons hotel.
We krijgen een sms dat onze dames in aantocht zijn. Zij vervoegen ons en we rijden morgen samen met de auto naar Deinze. We nemen een douche en bekijken op tv de laatste 30 km. van de tourrit over de Tourmalet.

Bij een 'pintje' maken we de eindbalans van onze geslaagde 6-daagse :
Totaal afgelegde afstand : 860 km
3 lekke banden
1 reservefiets
1 stel nieuwe remblokken vooraan (met dank aan de mecanicien van de nieuwelingenploeg uit Brakel)
max snelheid bij het dalen : 68 km.
Zeer veel hulp van het thuisfront (remember rit 2)
regen - zon - koude

Wij danken iedereen voor het volgen van onze blog. We hebben nog geen juist antwoord op onze quizvraag ontvangen. Dus beste bloglezers, je kan nog steeds meedingen voor de eerste prijs!

Deze nacht hebben we letterlijk en figuurlijk de schaapjes geteld. We werden door hun geblaat om 6 u. door hen gewekt.
De hemel zag donker maar het regende niet. We zouden er vandaag voor gaan.
Nà een stevig ontbijt (met kaas en salami, wat we in ons vorig hotel misten) vertrokken we bijna tegelijkertijd met een groep nieuwelingen uit Brakel die hier deze week op (hoogte) stage zijn. Bij het voelen van de druppels besloten deze jongens nog wat te wachten...tot 15.30h. Wij daarentegen vertrokken als echte Flandriens en we hebben het geweten !
Na 25 km beginnen we aan de beklimming van de Ballon d'Alsace. Zij aan zij fietsen Philippe en Patrick naar boven. De laatste hectometers wil Philippe zijn bollekestrui verdedigen en voert hij het tempo op. Boven vinden we gelukkig een eenzame toerist die een foto van ons neemt. De mist komt snel op. De hemelsluizen worden wijd open gezet tijdens de afdaling. Als doorweekte kippen stoppen we in het eerste dorp in een bar-tabac voor een warme drank.
We rijden nog 4 uur in de regen verder tot aan ons hotel. Onderweg verwerken we nog een paar collekes (nee Lucas, niet wat jij nu denkt, maar wel degelijk vele tientallen kilometers bergop steken.)
Om 16.30 komen we toe in ons hotel, na 120 km fietsen in de regen, net op tijd om ook de echte tourrenners in de gietende regen te zien afzien...zoals wij!!
Zoals je op bijgevoegde foto kan zien, combineren we tijdens het updaten van onze blog het aangename (een colletje, lees een ferme col) met het nuttige.
Morgen staat nog een plaatselijke bergrit op het programma met oa de Grand Ballon en 's avonds "Grand Amour"....immers onze wederhelften komen morgen hier toe om dan samen vrijdag met de wagen (!!) huiswaarts te trekken.
We gaan nu sluiten want ons Jupiler is leeg en het zwembad wacht voor een plons.

PS
Tot op heden ontvingen we nog geen juist antwoord op onze kwisvraag.

Eigenlijk veel te warm om enige arbeid te verrichten. Maar we hebben geen keuze: we worden verwacht in ons volgend hotel, tevens ons eindstation, in La Bresse.
Nog 150km te fietsen met op het einde van de rit 2 colkes in de Hautes Vosges te beklimmen.

Het ontbijt in het hotel in Custine was letterlijk genomen een "petit" déjeuner. Om half negen zijn we al onderweg naar Nancy. De bedoeling is om via de buitenwijken van Nancy het centrum te mijden Juist; zoals jullie hadden verwacht wijken we toch ongewild een beetje af van ons uitgestippelde route.
Gelukkig ontmoeten we op onze weg 2 plaatselijke wielertoeristen die bereid zijn om ons te vergezellen tot buiten Nancy. Zij gidsen ons via pittoreske plaatsen en via een paar fietsbruggen komen we vlot aan onze juiste route. Met dank aan onze Franse gepensioneerden.

In elk dorp laten we onze bidons vullen (we hebben gisteren ons lesje geleerd) want het is werkelijk drukkend heet: ons waterverbruik is hoog en onze bidons warmen snel op. Nu beseffen we dat het vorig jaar toch een luxe was om een volgwagen steeds in de buurt te hebben met vers fris water en de nodige voeding.

Philippe sleept zich tot Gérardmer met een tegenstribbelende knie. Gelukkig heeft Patrick onderweg een wonderzalf bij zich en kan Philippe de laatste 2 beklimmingen zonder problemen afmaken.
Net voor een stevig onweer bereiken we om 18h ons eindhotel.
Na elk twee jupilerkes (de mannelijke lezers onder jullie weten waarom), normale glazen waren op, dus 0.5l glazen én een duikje in het zwembad én ons dagelijks flesje wijn bij het lekkere avondmaal zijn we al gerecupereerd voor de bergrit van morgen in de Hautes Vosges (tenminste als Philippe tijdig uit zijn bed geraakt ). 

 Na een tekorte nachtrust (gisteren te laat in hotel, zie verslag rit 2) en de trage computer van ons hotel (toch dank aan de hotellier voor het paar uur gebruik van zijn PC en internet) starten we vandaag een rit  van 150km naar de moezelstreek dichtbij Nancy. Het belooft een golvend parcour te worden.

Alles verloopt zoals gepland. We volgen onze uitgestippelde route op de kaart foutloos. Geen mechanische pannes en goede benen. Enkel de zon speelde ons toch wat parten. De laatste 30km in de volle zon met lege bidons...

Na 158km arriveren we om 17h in ons hotel, gelegen op 50meter van een drukke snelweg. Gelukkig hebben we een kamer achteraan het hotel.

Ondertussen, een paar pintjes later, is onze "water"balans al terug in evenwicht.

We willen onze thuissupporters bedanken voor de morele steun. 't Is leuk om jullie reactie te lezen.

Oh ja, er is hier tot op heden niet veel volk in de stoatie... dat doet er ons aan denken dat we ook voor dit jaar een kwisvraag hebben:

Als je hier een "ballon" vraagt, wat krijg je dan?

De winnaars van vorig jaar ontvingen onlangs in Parijs hun prijs.

Foto's voor morgen, want internet valt hier om de haverklap uit en de mensen hier willen gaan slapen.

Na een stevig ontbijt (lekkere rabarber en confituur, jawel vanuit de tuin) starten we met volle moed aan onze tweede etappe. De benen voelen goed aan, de zon is van de partij.
150 km. met in het tweede gedeelte een 5-tal niet te onderschatten klimmetjes.
Nà 11 km., midden in de bossen, krijgt Patrick mechanisch defect (zijn fiets natuurlijk). Het versnellingsapparaat is afgebroken en dit in het 'hol van Pluto'. Zelfs geen gsm-bereik ! Daar sta je dan.
Iets verderop slagen we er in Linda op te bellen : de redder in nood !
Linda en Frederik zijn bereid een reservefiets (Fred's fiets) tot in Givet te brengen (2,5 u. rijden). We beslissen dat Philippe de tocht alleen verder zet en Patrick verder op het parcours terug zou aanhaken.
Rond 16 u. vinden we elkaar terug in Vresse, met nog een 80 zware km. voor de boeg.
Zo kon Philippe in het wiel van Patrick even bekomen (dat even duurde toch wat langer). Uiteindelijk bereiken we om 19u30 ons hotel.
De kok was nog bereid een lekkere 'truite' te bereiden. 'Een fles wijn en du fromage' later zijn we toch al wat bekomen van een onvoorzien avontuur.

Onze dank voor Linda en Fred die hun vrije zondag opofferden om ons uit de nood te helpen zodat we onze fietsreis konden verderzetten.

Deinze - Nismes

Iets later dan voorzien (Philippe was zoals steeds te laat) starten we onze eerste rit. 150 km. zijn er gepland ...
De zon zien we nauwelijks, onweerswolken zijn steeds aanwezig, maar we blijven gespaard van regenwolken.
Wat een rit van 150 km. zou worden, werd uiteindelijk een marathonrit van 182 km.
We konden het immers niet laten om een beetje aan extra sight-seeing te doen of lag het toch niet aan de kaartlezer(s)...
Uiteindelijk kwamen we net op tijd aan ons klein hotelletje waar de eigenaar ons aan de voordeur met open armen stond op te wachten.
Het eten was heel lekker met voornamelijk ingrediënten uit de eigen tuin o.a. bloemen.

Zo dat was onze eerste dag. Nu slapen gaan en tot morgen.

Vandaag was het dan weer zover, het langverwachte fietsavontuur van Patrick en Philippe is begonnen.  Ze gaan terug een paar dagen op hun fiets vertoeven.  Normaal zouden ze vertrekken stipt om 8.00u maar is weliswaar door een paar onvoorziene omstandigheden, wat later geworden.  Om 8.25u werd het startsein gegeven.  Fris en monter (Philippe iets minder) gingen ze de baan op.